บทที่ 74 .

“ชักจะสนุกแล้วสิ”

เลอสรรอัดขนมปังและน้ำเปล่าจนอิ่มหนำก่อนจะใช้เถาวัลผูกยึดต้นไม้ด้านบนเพื่โรยตัวลงไปในหน้าผา ร่างใหญ่ค่อยๆไต่ลงช้าๆอย่างระมัดระวัง กว่าจะลงมาถึงพื้นเรียกเหงื่อไคลเต็มกายเลยทีเดียว ร่างใหญ่ทรุดนั่งยองๆตรงแอ่งหินเพื่อล้างมือที่เต็มไปด้วยรอยแผลจนเลือดไหลซึมและนั่งพักเหนื่อยชั่วครู่ก่อนจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ